De laatste tijd zijn we weer veel aan het reizen geweest. Bustripje hier, bootreisje daar en 3 vluchten overleefd....

Na alle afslachtingen in Tana Toraja zijn we meer naar het noorden van Sulawesi gegaan. De busreis duurde 12 uren en was niet te doen! Ten eerste waren er delen van de weg totaal weggespoeld door de regen van een aantal maanden eerder. We reden in de bergen en zagen de afgrond bijna de hele rit hooguit 50cm naast de wielen van de bus. Maar ten tweede, en zeker 10x erger, waren de 2 mensen die precies voor ons zaten. Waarschijnlijk hadden ze last van wagenziekte, want ze hebben 12 uren lang alleen maar overgegeven! Het geluid en de stank waren verschrikkelijk! Stel het je eens voor, dan krijg je vast wel een beetje medelijden.....

Na deze busreis aangekomen in een plaatsje dat Tentena heet. Hier 1 nachtje geslapen en de volgende dag, samen met 2 Australiers, een auto met chauffeur gehuurd naar het plaatsje Ampana. De dag erna op de boot gestapt naar de Togean Islands. Op een aantal van de eilanden wonen mensen, maar nog lang niet op allemaal. Wij zijn vertrokken naar het eiland Kadidiri, waar alleen 3 resorts staan en verder niks. Met niks bedoelen we ook echt niks. Dus geen restaurants, barretjes, winkels of wat dan ook maar. Echt relaxen en genieten van de rust. Het heten resorts, omdat er ook 3x per dag eten bij in zit, je kunt het immers nergens anders krijgen. Het is geen resort zoals je je waarschijnlijk voorsteld, maar gewoon kleine, schattige bungalowtjes. Op het eiland hebben we voor 1 van de eerste keren toeristen gezien. Op heel Sulawesi verder bijna niemand tegengekomen. Erg gezellig met zo'n 20 man eten, drinken en 's avonds bij het kampvuur zitten of een filmpje kijken. De enige dingen die je daar kon doen waren snorkelen, duiken, op het strand liggen en wederom prachtige zonsondergangen zien. Het is misschien niet te geloven, aangezien de angst voor vissen van Maayke, maar we hebben gedoken! Wauw, wat was dat super. Met Martijn ging het uiteraard gelijk goed. Maayke had eerst wat last van de oren, maar na wat hulp van de duikinstructeur zijn we op 10m diepte geweest!

Ook leuk om nog te vertellen waren onze huisdieren. We hebben 4 nachten lang gezelschap gehad van 2 vleermuizen in de bungalow. Elke avond gingen ze naar buiten en als we wakker werden hingen ze weer boven ons bed. Ook nog een 2 meter lange slang gezien, die waren er veel op het eiland. Net zoals ratten en kakkerlakken. De kakkerlakken raken we trouwens al aardig aan gewend. Dat wil nog niet zeggen dat Maayke de held is om ze dood te maken, dat laat ze nog altijd aan Martijn over haha...

Na de heerlijke nachten op het eiland, weer op de boot terug gegaan naar Ampana. Vanaf daar 2 dagen later in de bus gestapt naar het westen van Sulawesi. Hier ook weer 1 nacht geslapen en de volgende dag het vliegtuig gepakt naar Balikpapan, de hoofdstad van Kalimantan (Borneo Indonesie). We hebben hier wel 2 uren gezocht naar een slaapplaats. In elk hotel waar we binnenkwamen zeiden ze: 'full' 'no room' en zo ging het maar door. Naar ons idee hadden ze gewoon geen zin in westerse toeristen, maar gelukkig nog wel wat gevonden. In Balikpapan waren niet veel bezienswaardigheden, alleen maar shoppingmalls.Dus wat hebben we gedaan? SHOPPEN! Altijd leuk in Azie!

Het gereis gaat maar door, ook hier 1 nacht geslapen en in het vliegtuig gestapt naar Banjarmasin, in het zuiden van Kalimantan.

Even een snelle uitleg waarom we zoveel reizen (niet dat het jullie wat uitmaakt, maar toch hihi..):

Ons visum voor Indonesie is eind januari verlopen en dan moeten we dus het land uit zijn. Het reizen gaat hier niet echt gemakkelijk en we moeten dus steeds van de ene naar de andere plaats om uiteindelijk over een aantal dagen in Borneo Maleisie aan te komen. Vanaf daar gaan we weer proberen overal wat langer te blijven.

In Banjarmasin hebben we een tripje gemaakt over de rivier. Aan de rivier wonen duizenden mensen. En ze gebruiken de rivier overal voor: als toilet, douche, prullenbak, voor het maken van eten etc. Je kunt je dus wel voorstellen hoe vies dit water is. Maar ondanks dat was het tripje onbeschrijfelijk! Toen wij langs vaarden kwam iedereen uit de huisje naar buiten rennen. De kinderen sprongen, soms nog met de kleren aan, het water in om ons een hand te geven. Van alle kanten werd gezwaaid en geschreeuwd. De ene schreeuwde nog harder dan de ander. We zeiden nog tegen elkaar: 'het lijkt de Sinterklaasintocht wel!' Na een uur lang zwaaien, handjes geven en 'hello' roepen, weten wij een beetje hoe het voelt om beroemd te zijn.

We hebben 2 nachtjes geslapen in Banjarmasin en zijn toen weer op het vliegtuig gestapt. Eerst naar Jakarta en vanaf daar gelijk doorgevlogen naar Pontianak, dit ligt aan de westkust van Kalimanten. Een directe vlucht was niet mogelijk, vandaar eerst het reisje naar Jakarta. Gister hier aangekomen en morgen stappen we in de bus naar 1 van de mooiste stranden op Kalimantan. Daar gaan we een paar dagen onze bruine kleur opscherpen

Door het vele gereis is het verhaal dit keer iets korter, maar nog even een aantal wist-u-datjes:

- We al heel goed zijn in het hurken boven een sta-wc? Dit zijn hier in Indonesie namelijk overal!

- We elke ochtend om kwart over 5 wakker worden door het geschreeuw van iemand uit de moskee's?

- Er in 50% van onze kamers kakkerlakken rondlopen?

- Niemand hier met stokjes of bestek eet, maar gewoon met de handen?

- Er overal veel te veel personeel rondloopt, waar er in Nederland 1 zou staan, staan er hier 10 man!

- Martijn al meer kleren heeft gekocht dan Maayke?

- De mensen in Indonesie over het algemeen heel lief en behulpzaam zijn?

- Martijn al 4 weken lang aan de dunne is? Hij houdt nogal van pittig eten en we denken dat daar de oorzaak ligt!

- Martijn tegenwoordig ook al Nasi Goreng als ontbijt neemt?!

- Iedereen vraagt of we op honeymoon zijn?

- We weer nodig toe zijn aan het strand en de zee na al de grote steden?

- We op heel Kalimantan nog maar 2 westerse toeristen hebben gezien?

En als laatste de mooiste, maar voor ons ook zeker de lastigste:

- Indonesiers overal 'yes' op antwoorden als ze je niet begrijpen, ook al stel je een open vraag? Voorbeeld:

• M en M: ' How long does it take to go to the market? '
• Indo: ' yes '
• M en M: ' Maybe 30 minutes? '
• Indo: ' yes '
• M en M: ' Or longer? '
• Indo: ' yes '

hahaha!

Liefs van ons