Aan al het moois komt (helaas) een eind!

Tsja en zo zijn we alweer 3 maanden aan het reizen geweest door Indonesie en Maleisie. Wat is het snel gegaan, maar wat hebben we veel mogen zien en beleven! En wat een mooie ervaring om samen 3 maanden rond te reizen. We hebben ontzettend genoten met z'n 2en, maar ook van alles om ons heen. Als het zou kunnen hadden we er nog wat maandjes aan vastgeplakt........helaas staat het vliegtuig vanavond op ons te wachten

De afgelopen 2 weken hebben we nog van alles beleefd. Het Chinese Nieuwjaar waar we naar uitkeken stelde helaas niks voor. We hoorden namelijk later dat Chinezen het nieuwe jaar allemaal thuis vieren met de familie! Dus geen groot feest op straat voor ons. Om de teleurstelling boven te komen zijn we de volgende dag naar het opvangcentrum voor de Orang Oetangs gegaan. Super mooi om te zien hoe de apen daar worden opgevangen. We waren er tijdens voedertijd dus dan zie je ze gegarandeerd. Erg schattig en grappig om te zien hoeveel ze op ons (mensen) lijken.

Nadat we ze in het opvangcentrum hadden gezien, leek het ons toch ook wel super om ze in het wild op te zoeken. Dus de volgende dag een 3-uur durende trip over de rivier gemaakt waarbij we 1 Orang Oetang in het wild hebben gezien en heel veel Proboscis Monkeys (langneusaap). Erg gaaf weer om door de jungle te varen en dit keer op een klein bootje. Verder ook nog tientallen andere aapjes, roofvogels, hele mooie gekleurde vogels en grote leguanen gespot.

Nadat we alles rond Sandakan wel hadden gezien zijn we richting Mabul Island gegaan. Zoals de meesten wel al hebben gehoord: HET MOOISTE EILAND DAT WIJ OOIT HEBBEN GEZIEN! Mabul Island ligt vlakbij Sipadan Island, dit eiland is op dit moment de nr.1 duikplek van de wereld. Eerst hadden we niet in de planning om te gaan duiken, maar na alle mooie verhalen en foto's van de eigenaar (Jeff) van ons guesthouse, hebben we besloten om voor onze PADI (duik brevet) te gaan. En wauw, wat zijn we blij dat we dat hebben gedaan! De onderwaterwereld is zo mooi en Maayke was alweer niet bang voor de vissen! Er zwommen soms honderden om ons heen en we hebben ongelooflijk veel reuzeschildpadden gezien. De schildpadden zwommen 's ochtends ook vaak rond bij onze slaapplek. Dus op een ochtend uit bed gestapt, de snorkel gepakt en gelijk het water ingesprongen. We zwommen gewoon samen met een schildpad van wel 2 meter. Gaaf! Gaaf! Gaaf! Tijdens het duiken heeft Jeff nog foto's en filmpjes van ons onderwater gemaakt. En van alles samen heeft hij een film van 15 min. gemaakt. Super leuk!

In totaal zijn we 7 nachten op Mabul Island gebleven. We sliepen in Scuba Jeff Guesthouse waar we iedere dag heerlijk verse vis kregen en 's avonds aan de zee genoten van rum-cola en gitaarmuziek. Alle medewerkers speelden namelijk gitaar. Met Jeff ook erg veel gelachen en we hebben beloofd om weer een keer terug te komen......dus we MOETEN wel haha! Wij sliepen redelijk goedkoop, maar op het eiland staan ook een aantal hele luxe resorts. Zijn er nog aankomende trouwerijen? Dan zou ik zeggen ga daar trouwen of op huwelijksreis! Wit strand, helderblauwe zee en palmbomen. Echt een bounty eiland (zie foto's).

Na de heerlijke relaxte week op Mabul zijn we woensdagnacht in de bus gestapt naar Kota Kinabalu (waar we 2 weken geleden ook waren). Daar weer 1 nacht geslapen en vrijdag naar Singapore gevlogen. Gister nog naar Avator 3D geweest in een hele mooie bioscoop. Verder? Ach nog maar weer even geshopt.....net nog een hapje gegeten en dan over een uurtje in de taxi richting het vliegveld.

En dan morgenochtend om 8 uur staan we weer in ons koude kikkerlandje. Zal wel weer even wennen zijn, maar we zijn weer heel wat ervaringen rijker!

Liefs en tot snel Tijn en Haike

11 reacties | Reageer

Dorpsfeest, jungle en National Parks

Als eerste willen we iedereen bedanken voor de lieve en mooie reactie's op onze verhalen en foto's! Dat is altijd erg leuk om te lezen, dus ga er nog even mee door de laatste weken.

Het vorige verhaal zijn we geëindigd met de zin: 'over een aantal uurtjes stappen we in de bus naar 1 van de mooiste stranden van Kalimantan'. We hadden ons er erg op verheugd na alle bezoeken aan de grote steden. Maar als dit 1 van de mooiste stranden was, dan willen we niet weten hoe de rest eruit ziet. Het stelde namelijk niet veel voor (of zijn we al teveel verwend?). Oke, er was een strand, er was zee en de zon scheen. Maar echt lekker op het strand liggen zat er niet in. Het water was eerder bruin dan blauw en er was verder niemand te bekennen! Dat kan natuurlijk wel leuk zijn, maar er was verder ook niks te doen. In het hotel waren we de enige gasten en 's avonds zaten we dan ook samen in het restaurant. We konden er zelfs niet een biertje krijgen! Dus na 1 dag hadden we besloten om tot zaterdag te blijven niet tot zondag.

Vrijdagavond was dus de laatste avond daar en ook zeker 1 om niet te vergeten. Toen wij namelijk om een uurtje of 7 onze kamer uitkwamen om wat te gaan eten, zaten er zowaar +- 30 man buiten! Ook zagen we dat er een podium werd opgebouwd en honderden stoelen werden klaargezet. De ene na de andere bus kwam aan en inderdaad een uur later was het bommetje vol. Er werd gezongen, gegeten, gedanst etc. Ook werd er een bar geopend en konden we zelfs bier halen. We zijn heerlijk gaan zitten tussen al de locals en hebben onze ogen uitgekeken. Alle mensen die er zaten waren moslim en dus dronk iedereen water, wij als enige aan de alcohol. Maar wat kunnen ze er een feest van maken zonder drank. Rond een uurtje of 10 werd Maayke meegenomen door de vrouwen het podium op. Daar sta je dan te dansen op een podium met honderden mensen eromheen haha! Martijn werd uitgenodigd bij de mannen op het strand om vis met ze te eten. De vis kwam van de bbq en mocht natuurlijk op de grond met de handen worden gegeten. Toen Maayke was uitgedanst mocht ook zij de vis komen proeven. Wel als enige vrouw, de moslim vrouwen bleven allemaal achter het hek staan. Ze zeiden omdat bbq'en echt iets voor mannen is.....Daar hebben we nog een paar uren heerlijk gegeten en gelachen. En we zijn weer ontelbaar vaak op de foto gekomen. Toch ng een hele bijzondere avond meegemaakt, na de teleurstelling van het strand.

Dit waren de laatste dagen in Indonesie, want de volgende dag zijn we met de nachtbus naar Kuching, hoofdstad van Borneo Maleisie, gegaan. Kuching was voor ons een heerlijke stad! Eigenlijk heel westers, maar dat vonden wij wel weer even goed. Overal waren terrasjes, restaurantjes, barretjes en zelfs andere toeristen. Die hadden we namelijk al heel lang niet gezien. We zijn een dagje naar een National Park gegaan waar we de langneusaap (zo noem ik 'm maar) hebben gezien. Deze leven alleen nog op Borneo in het wild. Verder in Kuching lekker westers gegeten en veel geluierd. In ons guesthouse konden we films zien, dus heerlijk om te luieren en uit te kateren!

Op Borneo zijn heel veel rivieren en mooie natuur. Je kunt overal wel met de bus komen, maar wij hebben ervoor gekozen om een groot deel met de boot te doen. Vanaf Kuching zijn we met de boot in 3 dagen naar Miri (in het midden van Borneo) gegaan. Elke nacht geslapen in een klein dorpje in de jugle en overdag gevaren door de jungle. Ontzettend mooi om te zien! Vanaf het laatste dorpje zijn we met een jeep, samen met een Nederlander (Lars) en een Amerikaan (Howard), in Miri aangekomen. Ook dit was weer een grote en westerse stad met veel shoppingmalls en cafe's. Vlakbij Miri zat weer een National Park waar je 1 van de grootste grotten ter wereld kunt bekijken. Ook dit was weer erg bijzonder. Wel moesten we 10km lopen en jullie snappen inmiddels dat Maayke daar niet blij van wordt, maar het was gelukkig vlak en dus redelijk vol te houden. Verder daar naar een groot zwembad geweest en 's avonds heerlijk biertjes gedronken met Lars en Howard.

Gister in het vlegtuig gestapt naar Kota Kinabalu, iets meer naar het oosten. We hadden met de bus kunnen gaan, maar dan moet je door Brunei (rijke oliestaat) en van wat we hebben gehoord ben je dan evenveel geld kwijt. Nu dus hier en vandaag alweer veel geshopt! De shoppingmalls zijn ENORM hier....Morgen gaan we een eilandje bezoeken en zaterdag richting een stad vlakbij het opvangcentrum voor de Orang Oetangs. Daar hebben we erg veel zin in!

We vieren hier trouwens a.s. zondag weer Oud en Nieuw. Het is 14 februari namelijk Chinees Nieuwjaar en in Maleisie wonen voor een heel groot  deel Chinezen. De steden zijn hier allemaal volop versierd, ziet er erg gezellig uit. Hopen dat we een leuk feestje hebben zondag!  

Veel liefs van ons

Ps. We hebben verschillende filmpjes op you tube gezet van de afgelopen maanden. Als jullie zoeken op 'martijnwallie'dan vinden jullie ze wel.

14 reacties | Reageer

Veel gevlieg, maar ook veel gezien!

De laatste tijd zijn we weer veel aan het reizen geweest. Bustripje hier, bootreisje daar en 3 vluchten overleefd....

Na alle afslachtingen in Tana Toraja zijn we meer naar het noorden van Sulawesi gegaan. De busreis duurde 12 uren en was niet te doen! Ten eerste waren er delen van de weg totaal weggespoeld door de regen van een aantal maanden eerder. We reden in de bergen en zagen de afgrond bijna de hele rit hooguit 50cm naast de wielen van de bus. Maar ten tweede, en zeker 10x erger, waren de 2 mensen die precies voor ons zaten. Waarschijnlijk hadden ze last van wagenziekte, want ze hebben 12 uren lang alleen maar overgegeven! Het geluid en de stank waren verschrikkelijk! Stel het je eens voor, dan krijg je vast wel een beetje medelijden.....

Na deze busreis aangekomen in een plaatsje dat Tentena heet. Hier 1 nachtje geslapen en de volgende dag, samen met 2 Australiers, een auto met chauffeur gehuurd naar het plaatsje Ampana. De dag erna op de boot gestapt naar de Togean Islands. Op een aantal van de eilanden wonen mensen, maar nog lang niet op allemaal. Wij zijn vertrokken naar het eiland Kadidiri, waar alleen 3 resorts staan en verder niks. Met niks bedoelen we ook echt niks. Dus geen restaurants, barretjes, winkels of wat dan ook maar. Echt relaxen en genieten van de rust. Het heten resorts, omdat er ook 3x per dag eten bij in zit, je kunt het immers nergens anders krijgen. Het is geen resort zoals je je waarschijnlijk voorsteld, maar gewoon kleine, schattige bungalowtjes. Op het eiland hebben we voor 1 van de eerste keren toeristen gezien. Op heel Sulawesi verder bijna niemand tegengekomen. Erg gezellig met zo'n 20 man eten, drinken en 's avonds bij het kampvuur zitten of een filmpje kijken. De enige dingen die je daar kon doen waren snorkelen, duiken, op het strand liggen en wederom prachtige zonsondergangen zien. Het is misschien niet te geloven, aangezien de angst voor vissen van Maayke, maar we hebben gedoken! Wauw, wat was dat super. Met Martijn ging het uiteraard gelijk goed. Maayke had eerst wat last van de oren, maar na wat hulp van de duikinstructeur zijn we op 10m diepte geweest!

Ook leuk om nog te vertellen waren onze huisdieren. We hebben 4 nachten lang gezelschap gehad van 2 vleermuizen in de bungalow. Elke avond gingen ze naar buiten en als we wakker werden hingen ze weer boven ons bed. Ook nog een 2 meter lange slang gezien, die waren er veel op het eiland. Net zoals ratten en kakkerlakken. De kakkerlakken raken we trouwens al aardig aan gewend. Dat wil nog niet zeggen dat Maayke de held is om ze dood te maken, dat laat ze nog altijd aan Martijn over haha...

Na de heerlijke nachten op het eiland, weer op de boot terug gegaan naar Ampana. Vanaf daar 2 dagen later in de bus gestapt naar het westen van Sulawesi. Hier ook weer 1 nacht geslapen en de volgende dag het vliegtuig gepakt naar Balikpapan, de hoofdstad van Kalimantan (Borneo Indonesie). We hebben hier wel 2 uren gezocht naar een slaapplaats. In elk hotel waar we binnenkwamen zeiden ze: 'full' 'no room' en zo ging het maar door. Naar ons idee hadden ze gewoon geen zin in westerse toeristen, maar gelukkig nog wel wat gevonden. In Balikpapan waren niet veel bezienswaardigheden, alleen maar shoppingmalls.Dus wat hebben we gedaan? SHOPPEN! Altijd leuk in Azie!

Het gereis gaat maar door, ook hier 1 nacht geslapen en in het vliegtuig gestapt naar Banjarmasin, in het zuiden van Kalimantan.

Even een snelle uitleg waarom we zoveel reizen (niet dat het jullie wat uitmaakt, maar toch hihi..):

Ons visum voor Indonesie is eind januari verlopen en dan moeten we dus het land uit zijn. Het reizen gaat hier niet echt gemakkelijk en we moeten dus steeds van de ene naar de andere plaats om uiteindelijk over een aantal dagen in Borneo Maleisie aan te komen. Vanaf daar gaan we weer proberen overal wat langer te blijven. 

In Banjarmasin hebben we een tripje gemaakt over de rivier. Aan de rivier wonen duizenden mensen. En ze gebruiken de rivier overal voor: als toilet, douche, prullenbak, voor het maken van eten etc. Je kunt je dus wel voorstellen hoe vies dit water is. Maar ondanks dat was het tripje onbeschrijfelijk! Toen wij langs vaarden kwam iedereen uit de huisje naar buiten rennen. De kinderen sprongen, soms nog met de kleren aan, het water in om ons een hand te geven. Van alle kanten werd gezwaaid en geschreeuwd. De ene schreeuwde nog harder dan de ander. We zeiden nog tegen elkaar: 'het lijkt de Sinterklaasintocht wel!' Na een uur lang zwaaien, handjes geven en 'hello' roepen, weten wij een beetje hoe het voelt om beroemd te zijn.

We hebben 2 nachtjes geslapen in Banjarmasin en zijn toen weer op het vliegtuig gestapt. Eerst naar Jakarta en vanaf daar gelijk doorgevlogen naar Pontianak, dit ligt aan de westkust van Kalimanten. Een directe vlucht was niet mogelijk, vandaar eerst het reisje naar Jakarta. Gister hier aangekomen en morgen stappen we in de bus naar 1 van de mooiste stranden op Kalimantan. Daar gaan we een paar dagen onze bruine kleur opscherpen .

Door het vele gereis is het verhaal dit keer iets korter, maar nog even een aantal wist-u-datjes:

- We al heel goed zijn in het hurken boven een sta-wc? Dit zijn hier in Indonesie namelijk overal!

- We elke ochtend om kwart over 5 wakker worden door het geschreeuw van iemand uit de moskee's?

- Er in 50% van onze kamers kakkerlakken rondlopen?

- Niemand hier met stokjes of bestek eet, maar gewoon met de handen?

- Er overal veel te veel personeel rondloopt, waar er in Nederland 1 zou staan, staan er hier 10 man!

- Martijn al meer kleren heeft gekocht dan Maayke?

- De mensen in Indonesie over het algemeen heel lief en behulpzaam zijn?

- Martijn al 4 weken lang aan de dunne is? Hij houdt nogal van pittig eten en we denken dat daar de oorzaak ligt!

- Martijn tegenwoordig ook al Nasi Goreng als ontbijt neemt?!

- Iedereen vraagt of we op honeymoon zijn?

- We weer nodig toe zijn aan het strand en de zee na al de grote steden?

- We op heel Kalimantan nog maar 2 westerse toeristen hebben gezien?

En als laatste de mooiste, maar voor ons ook zeker de lastigste:

- Indonesiers overal 'yes' op antwoorden als ze je niet begrijpen, ook al stel je een open vraag? Voorbeeld:

• M en M: " How long does it take to go to the market? "
• Indo: " yes " 
• M en M: " Maybe 30 minutes? "
• Indo: " yes "
• M en M: " Or longer? "
• Indo: " yes "

hahaha!

Liefs van ons

13 reacties | Reageer

Happy New Year, die van ons is goed begonnen!

Inmiddels zijn we 2 weken verder en hebben o.a. een 4-daagse bootreis, 2 vliegreisjes en een 12 uur durende bustrip erop zitten. Weer genoeg te vertellen dus...

Op oudjaarsdag zijn we op de boot gestapt vanaf Lombok. Samen met 2 Finnen, 2 Zweden, 3 Duitsers en 3 Fransen hebben we 4 dagen lang op zee gevaren. Bij de tourist office werd ons verteld dat het een zeilschip was en we gingen er logischerwijs vanuit dat we ook een eigen kabine hadden om te slapen. Jullie raden het vast al....de zeilen hebben we nooit gezien, de motor ook niet, maar wel het geluid van de motor! Wat een verschirkkelijk lawaai (en dat 4 dagen lang)! De kabines waren ook in geen velden of wegen te bekennen. We sliepen 3 nachten lang knus met z'n allen op het dek (net als bij de trekking op een heeel dun matje, dus lekker slapen was er niet bij). Niet alleen sliepen we op het dek, ook moesten we daar eten en waren het onze zitplaatsen haha. Een iets minder luxe schip dus dan we hadden verwacht. Dan vergeten we nu nog 1 ding: de wc! Dit was een gat in de grond rechtstreeks naar de zee. Als je daar dus hing kon je zo de visjes zien. Natuurlijk was er ook geen douche, dus we hebben ons gewassen in de zee. Maayke heeft zelfs haar benen en oksels nog geschoren in het zoute water hihi, waarna 2 andere meiden al snel volgden. Heerlijk primitief dus!

Er waren ook zeker leuke dingen tijdens de trip. Oud en Nieuw hebben we gevierd met vuurwerk, wodka en een nieuwjaarsduik! Voor Maayke een hele overwinning om 's nachts in het diepe water te springen (i.v.m. de angst voor vissen). De nieuwjaarsduikging bij haar dus ook niet zo vlot. Samen met de Duitse meid (Sabrina) heeft ze minimaal 10 minuten gewacht. Uiteindelijk zijn ze handje in handje erin gesprongen. Sabrina was namelijk ook een beetje bang. De bemanning lag tijdens Oud en Nieuw gewoon te slapen (voor op het dek). Voor hen dus niet echt iets speciaals. 

In de dagen daarop hebben we veel gesnorkeld, gezwommen, waterval bekeken, aan het zonnen geweest, hele mooie eilandjes gezien, van het uitzicht genoten en natuurlijk op Komodo Island geweest. De Komodo Dragons leven alleen nog op 2 eilandjes hier en ze zijn behoorlijk groot. Wel heel gaaf om deze beesten van dichtbij te bekijken. 

Na 3 nachten op de boot kwamen we aan op Flores. We konden ervoor kiezen om nog 1 nachtje op de boot te slapen. Dit was namelijk inclusief en de boot bleef in de haven liggen. Aangezien we al 3 nachten heel slecht hadden geslapen besloten we om de 4e nacht op de vaste wal te slapen en een hotel te zoeken. Ook de anderen van de boot hadden hetzelfde idee en dus hebben we met z'n allen een slaapplek gezocht. 's Avonds nog met de hele groep uit eten geweest, waarbij we eindelijk weer op stoelen konden zitten en westers eten tot ons konden nuttigen. Want 4 dagen lang, 3 x per dag rijst of mie is ook niet alles (he Magda?).

In het haven plaatsje Labuan Bajo, op Flores,  hebben we 3 nachten geslapen. Weer een dagje een scooter gehuurd en bij een traditioneel feest geweest in een klein dorpje. We waren de enige toeristen en werden hartelijk ontvangen. Het begon met een ceremonie incl. pastoor, koor en gebeden. Wij verstonden er natuurlijk niks van, maar hebben ons keurig aangepast. Toen de lunch kwam mochten wij als 1 van de eersten uitzoeken, terwijl er honderden mensen waren! Na de lunch nog traditioneel vechten gezien, waarbij 2 dorpen tegen elkaar strijden. Prachtige kleding hadden ze allemaal aan (zie foto's).

Vanaf Flores was onze planning om gelijk door te vliegen naar Sulawesi. Helaas was dit niet mogelijk en moesten we eerst weer terug naar Bali. Daar zijn we in het plaatsje Sanur beland. Sanur is echt een plek om voor 2 of 3 weekjes vakantie te vieren. Overal staan super grote, luxe hotels. Niet echt een backpackers plaats, maar we zijn er wel weer 3 nachten geweest omdat ons vliegtuig pas zaterdag ging. Daar wat geshopt, op het strand gelegen en wederom een scooter gehuurd om de omgeving te bekennen. Onder andere op een TE mooi strandje geweest (zie weer de foto's).

Afgelopen zaterdag dus gevlogen vanaf Bali naar Makassar, de hoofdstad van Sulawesi. Wel weer een hele grote stad en dus niet iets om heel lang te blijven. De te grote steden hier in Indonesie zijn vaak ook niet zo schoon. Wel wat dingen bekeken met een becak (fietstaxi). Dit mannetje heeft ons de stad rondgereden en zo kwamen we bij de haven, een shoppingmall en bij Fort Rotterdam. Dit fort is geheel in Nederlandse stijl. Men zegt dat je Amsterdam hier in het klein ziet (ja beetje vreemd Amsterdam-Rotterdam hihi). In dit fort zijn tegenwoordig een aantal zondagsscholen voor Engelse les. In Makassar zie je bijna geen toeristen, althans niet in deze tijd, en dusb vonden de leraar en de kinderen het geweldig om ons te zien. Ze vroegen of we een tijdje hun lessen wouden bijwonen en dat hebben we natuurlijk gedaan. De kinderen mochten Engelse vragen stellen, alleen was het lesmateriaal echt ontzettend slecht. Ik heb even een blik op het Engels geworpen en zag in elke zin spelfouten of een totaal verkeerde zinsopbouw! Ze stelden niet alleen vragen, ook zijn we minimaal, en dat is niet overdreven, 100 keer op de foto gekomen. Iedereen hier heeft een mobieltje met fototoestel. We hebben zelfs nog even 'heb je even voor mij' gezongen, want ze wouden graag een Nederlands lied horen. Martijn zat te denk aan 'Vader Jacob'.......hoe saai kan een nummer zijn??!? Gelukkig is het niet opgenomen want het klonk verschrikkelijk, maar zij vonden het prachtig! Na 2 uren daar te zijn geweest en weer een lunch te hebben gekregen werden we door iedereen heel erg bedankt en uitgezwaaid. Weer een mooie en dankbare ervaring!

Na 2 nachten Makassar hebben we maandag een 12 uur durende busrit gehad, over verschrikkelijk slechte wegen, iets meer naar het noorden van Sulawesi. We zitten nu in het gebied Tana Toraja. Dit is een berggebied met nog vele traditionele gewoonten, waaronder begrafenissen. En traditionele gewoonten zijn niet altijd voor iedereen leuk om te zien!  Vandaag hebben we namelijk een tocht gemaakt naar meerdere dorpje in de omgeving. Als eerste kwamen we bij een begrafenis, welke hier altijd 4 dagen lang is, van een man die al 3 maanden doos was. 3 maanden lang hebben ze de man in huis gehouden en ingesmeerd met bepaalde medicijnen zodat het lijk niet gaat stinken. 3 maanden is trouwens nog helemaal niet lang, het kan ook zijn dat een lijk 5 of 10 jaar in huis blijft liggen!!! Een gewoonte hier tijdens een begrafenis zijn de kado's voor de nabestaanden. Deze bestaan uit varkens of buffels. Buffels zijn heel veel geld waard (wel meer dan 1000 euro) en het is dus een hele grote gift. Alle varkens en buffels die ze kado krijgen worden tijdens de bijeenkomst gelijk afgeslacht, omdat ze geloven dat de geest van de dieren mee gaat met de dode. En zo beland de dode dus in een paradijs, omgeven met dieren....Het was te zielig om te zien hoe de varkens, vastgebonden met bamboe in het midden werden neergegooid, daar een tijd bleven liggen en vervolgens mee werden genomen om afgeslacht te worden. We konden zien hoe ze dit deden, maar Maayke wou dat zeker niet. Martijn zag per ongeluk wel wat en dat was echt niet leuk (ik bespaar jullie de details). De buffel werd trouwens in het zicht van iedereen afgemaakt, maar voordat dat gebeurde waren wij al weg. Ben je vegetarier? Ga hier dan nooit heen!

Na alle afslachtingen en de vieze geur van verbrande varkens, zijn we bij verschillende graven geweest. Ze begraven de mensen hier niet onder de grond maar in grotten. Ook geloven ze dat de doden nog leven en leggen zelfs bij het graf sigaretten, geld en drinken neer. Na de graven ook nog illegale hanen gevechten gezien en dus alweer een dier dood zien gaan.....pfffff! Zoals jullie kunnen lezen best een indrukwekkend dagje, maar wel alle traditionele gewoonten van Tana Toraja bijgewoond!

Liefs m en m 

Ps. de spierpijn van de trekking heeft bij Maayke nog een week lang geduurd!!

13 reacties | Reageer

Wat zou je doen voor een Miljoen?

We zullen beginnen om de titel van dit verhaal duidelijk te maken....

De afgelopen 2 dagen hebben we een trekking gedaan op Lombok. Deze trekking bestond uit 2 dagen en 1 nacht, waarbij het (wederom) de bedoeling was om een vulkaan en vulkanisch meer te zien. De vulkaan lag op 2600 meter hoogte en we moesten in totaal 7,5km omhoog klimmen. Maayke zag het al niet zo zitten, maar wou het wel gaan proberen. Had ze dat maar nooit gedaan! ' s Ochtends om 5 uur werden we opgehaald bij het hotel en om 9 uur vertrokken we naar boven. De gehele trekking was overigens met een gids en een porter (die droeg ons drinken/eten/tent/slaapzak etc.).

Het 1e deel van de trekking, tot een rustpunt, duurde ongeveer een uur. Bij dat punt aangekomen, terwijl we nog maar 1/6 deel hadden gehad, kon je Maayke opvegen. Een hoofd zo rood als een tomaat, kleren helemaal doorweekt van het zweet en het hart in de keel! En dit was nog maar het begin.....Tegen haar zin in en ook omdat ze het Martijn niet aan kon doen om alleen verder te gaan, ging de tocht verder naar rustpunt nummer 2. Mensen het was een hel voor Maayke! Ook zeker omdat je op dat moment weet dat je nog een heel stuk moet en de volgende dag ook weer naar beneden moet lopen.

Even een aantal uitspraken van Maayke naar Martijn toe tijdens de barre tocht:

- 'Serieus Tijn ook al zouden ze me een miljoen geven, ik doe dit nooit weer!'

- 'Dit is 1 van de ergste dagen uit mijn leven'

- 'En hier betalen we *!@#**?!!*!* ook nog 75 euro p.p voor!'

- 'Ik kan nu echt wel in janken uitbarsten'

- 'Dit moet dus Indonesie voorstellen?' (tijdens een zware tropische regenbui)

- 'Tijn hou op met fluiten, doe niet zo vrolijk'

- 'Ik denk dat dit even zwaar is voor mij, dan voor je vader de Alp 'd Huez'

Martijn bleef tijdens de tocht heel erg lief en heeft Maayke wel honderden handjes gegeven. Ook bleef hij de hele tijd achter haar lopen en stopte overal waar  Maayke wou rusten. Na rustpunt nummer 2 werd het alleen maar zwaarder en zwaarder. Tijdens het laatste stuk begon het ook nog eens keihard te regenen. Dus de poncho's aan en we slipten natuurlijk alle kanten op. Doordat het te hard regende konden we de laatste 500 meter niet meer omhoog lopen en is ons tentje opgezet. Dit was rond 17:00 uur, dus we hadden er al 8 uren hiken opzitten.....Helemaal nat en ijskoud sliepen we die nacht op 2200 meter hoogte op een matje van nog geen 2mm dik, maar gelukkig wel met een warme buitenslaapzak (zie foto).

De volgende morgen, na een verschrikkelijk slechte nacht, zijn we de laatste 500 meter omhoog gegaan. En dat was ook weer zwaar! Het is daar zo ontzettend stijl, dat Maayke om de 10 meter alweer moest rusten. Bij elke stap die ze zette moest ze bijna overgeven (behoorlijk vermoeid dus). Maar gelukkig we zijn boven gekomen en hebben de actieve vulkaan en het meer gezien. Toen we daar stonden vroeg Martijn nog of ik blij was dat we er waren en het konden zien. Maayke haar reactie: 'Het had om mij niet gehoeven, dit kan ik ook op een plaatje zien'.

Vanaf daar zijn we weer naar beneden gaan lopen. Dit was voor Maayke 10x beter, want dan komt het niet zozeer op je conditie aan, maar meer op je benen. Toch hebben we er ook nog 6 uren over gedaan om beneden te komen. Hoe Martijn deze tocht heeft beleefd is nog niet verteld, maar ook hij heeft het zwaar gehad!! Tijn zou de tocht niet nog een keer willen doen, zelfs niet voor 500 euro. Maayke stelt namelijk de hele reis van zulk soort vragen. Op de vraag of hij het nog een keer zou willen beklimmen voor 500 euro was het antwoord dus: 'Nee'. Maar voor een  miljoen dan?: 'Ja tuurlijk!'

Nou SUCCES!

Dit was de beknopte uitleg van de titel hihi. Nu nog even terug naar Kuta, waar we het vorige verhaal mee zijn geëindigd. In Kuta heeft Martijn nog een aantal keren gesurfd, ging super goed! We zijn een dagje aan het shoppen geweest en hebben een schitterende zonsondergang gezien. Vanaf Kuta hadden we een ticket geboekt om met de boot naar de Gili eilanden te gaan. De bedoeling was om binnen 3 uren op Gili Air aan te komen. Helaas bleek de boottrip 7 uren te duren en moesten we overnachten in een plaatsje op Lombok. Dit is ons nooit verteld, maar goed dat is Azië. De volgende ochtend op de public boat naar Gili Air gebracht. We hebben daar 5 nachten geslapen in een super luxe bungalow, direct aan het strand. Wat een heerlijk, rustig en super mooi Bounty eiland! Tijdens een snorkeltripje hebben we zelfs schildpadden gezien, WAUW!

Terwijl het in Nederland een witte Kerst was, hebben wij het gevierd met 40 graden. Kerstavond zijn we erg leuk op stap geweest. Lekker gezeten bij een tentje met live muziek en later nog met een paar anderen naar een feestje op het strand geweest. Om 5 uur 's nachts heeft Martijn nog gezwommen in een zwembad met 2 andere Nederlanders (zie foto voor de super sprong ). Kerstdag heel lang uitgeslapen en erg weinig gedaan. We waren niet zo heel erg fit namelijk. 's Avonds nog wel ergens gegeten incl. voorgerecht. Jammer dat het voorgerecht tegelijk geserveerd wordt met het hoofdgerecht, want in 30 minuten hadden wij ons Kerstmaal op haha!

Zondag vertrokken naar de hoofdstad van Lombok, Mataram. Daar 1 nachtje geslapen en toen begon de verschrikkelijke tocht (lees begin van dit verhaal)! We zijn nu in Senggigi, ook op Lombok, en gaan morgen een 4-daagse Komodo trip doen. Tijdens deze trip zitten we met 20 personen op een boot en hoppen we van eiland naar eiland. We gaan onder andere naar Komodo Island, daar leven de Komodo Dragons. Die kun je vergelijken met een 2 meter grote hagedis! Ze zijn wel redelijk gevaarlijk, maar uiteraard gaat er een gids mee. De trip zal eindigen op Flores (ook weer een eiland in Indonesie..stikt hier van de eilanden). Vanaf Flores gaan we een ticket boeken naar Sulawesi. Oud en Nieuw vieren wij dus morgen ergens op de boot. Hopelijk zijn we met een  leuk groepje mensen. En anders maken we er zelf een mooi feestje van!

Voor jullie allemaal alvast een heel gelukkig, gezond en TOP 2010 gewenst!

Liefs Martijn en Maayke

17 reacties | Reageer

Bromo, Ijen en Bali!

Inmiddels zijn we op Bali nadat we de afgelopen 1,5 week alweer heel veel gezien en gereisd hebben.....

Vanaf Yogyakarta hadden we een 3 daagse trip geboekt. Deze begon met een 11 uur durende rit in een minibus naar een plaatsje vlakbij de Bromo vulkaan. Een ritje in een auto/minibus/scooter kan er hier trouwens wild aan toe gaan. Er zijn geen verkeersregels en inhalen doen ze gewoon zonder te kijken of er van de andere kant wat aan komt. Op een gegeven moment (mooie uitspraak he Bauk?) kwam een vriend van onze chauffeur in een ander busje langsrijden en ja dan is het niet meer dan logisch om een wedstrijdje te doen!?!

Uiteindelijk veilig aangekomen, een hapje gegeten en daarna vroeg ons bed ingedoken. De volgende morgen werden we namelijk om 3.30 uur al gewekt. O 3.45 uur zaten we in de jeep richting het uitzichtspunt van de vilkaan. Erg mooi om deze actieve vulkaan vanaf een prachtig punt te bekijken., waarbij we na een uur ook nog de zonsopgang konden zien. Het enige nadeel waren de honderden toeristen die net als ons deze highlight wouden bekijken (zie foto's).

Na de zonsopgang weer in de jeep gestapt en naar de vilkaan gereden. We konden vanaf daar naar boven lopen of met een paard omhoog worden gebracht. Wij zijn gaan lopen, wat prima te doen was, en boven konden we in de krater kijken. In verband met de zwavel was het niet heel fijn om daar bovenop te staan.

Voor ons gevoel hadden we er al een hele dag opzitten, maar het bleek nog maar 8.00 uur te zijn. Gelijk doorgereden (7 uren) naar een dorpje dicht bij de Ijen vulkaan, waar we aan het eind van de middag aankwamen. In dit dorpje even rondgelopen en we kwamen zowaar een tennisbaan tegen. Maayke heeft zelfs nog, met blote voeten, een set gespeeld met de locals. Nooit gedacht dat ze hier konden tennissen....

De volgende morgen weer vroeg uit bed (3.00 uur), even ontbeten en in de auto gestapt naar Ijen. De wegen waren hier overigens onbegaanbaar, oftewel er was geen weg meer haha. Maar na ee uurtje toch veilig aangekomen. Om bij de vulkaan te komen, was het noodzakelijk om 4km omhoog te lopen. Aangezien Martijn een prima conditie heeft en die van Maayke toch wel een klein beetje minder is uhum, was het voor Maayke aardig zwaar. Maar de zware tocht maakte heel veel goed toen we eenmaal boven waren. Het is soms heel moeilik uit te leggen wat we hebben gezien....ik zou zeggen; 'kijk naar de foto's'. Het was PRACHTIG! Nog nooit zoiets moois gezien.

Wat hier nog bijgezegd moet worden is dat er vanuit het zwavel zilver wordt gehaald. De hele dag lopen mannen van jong tot oud,  met 20 kilo zwavel op hu schouders. Als nagaat dat Maayke het al zwaar vond om boven te komen (zonder 20 kilo), ga dan maar na wat die mannen, dag in dag uit, te verduren hebben. Heel aandoenlijk om te zien.

We gaan het verhaal even iets minder specifiek verder schrijven, want het wordt al een aardige lap tekst! (is het al saai om te lezen? ;-) )

Vanaf Ijen gelijk doorgegaan naar Bali, het platsje Lovina, samen met Temke en Susan. Deze 2 Nederlandse meiden deden precies dezelfde trip en zijn we gezellig mee opgetrokken (Ja Martijn had het goed voorelkaar hihi).

In Lovina hadden we een prachtige bungalow aan het strand en met een heel groot zwembad! Weer volop luxe voor hele lage prijzen. In de 3 nachten dat we daar hebben geslapen zijn we onder andere wezen snorkelen, bij Hot Springs geweest en heerlijk met z'n 4en gegeten bij een Balinese vrouw thuis (na ja thuis, buiten op de grond kan ik beter zeggen).

Dinsdag naar Ubud gegaan, ook op Bali. We hadden wederom de luxe van een zwembad en het ontbijt werd geserveerd op ons balkon! In Ubud zijn veel aapjes en er is een Monkey Forest. We liepen er nog geen 5 minuten en Maayke haar flesje water werd al uit de handen gepakt. Waarna het aapje razendsnel een boom in klom. Zo lief zijn ze dus niet....(had ik kunnen weten na vorig jaar op Monkey Island).

Woensdag een scooter gehuurd en de hele dag door Bali gereden. We kwamen al snel bij The Holy Water tempel. Een hele belangrijke tempel omdat ze geloven dat het water magische krachten heeft. Beide moesten we een Sarong dragen om naar binnen te gaan. 16 december was toevallig een belangrijke dag, dus we hebben geluk gehad. Er waren honderden mensen!

Vandaag verder gereisd naar het zuiden van Bali. Martijn heeft al even op de surfplank gestaan zonet. We zitten in het plaatsje Kuta (vergelijkbaar met Salou). Het was de bedoeling om naar een stadje hier vlakbij te gaan waar het wat rustiger is, maar dat is anders gelopen. We zullen zien hoe lang we het uithouden tussen de feestgangers ;-)

Kus   

11 reacties | Reageer

Bali of Ibiza?

Nee, we gaan niet naar Ibiza, maar als het Martijn ligt wel......

Gisteravond onder het genot van 625ml Bintang biertjes, samen met een Nederlands stel (John en Karin) welke we die middag hadden ontmoet, heeft Martijn minimaal 3 x aan ze laten weten dat wij binnen een aantal dagen verder reizen naar Ibiza.

Bij meerdere vragen, en een aantal biertjes later, kon Martijn niet meer bedenken of dat ene eilandje nou Bali of Ibiza heette. Zodra 'Ibiza' uit Martijn zijn mond kwam, keken Maayke en ook John en Kari hem aan en schoten vol in de lach!! Daarna kwam de vragende blik van Martijn en zag je 'm denken; 'shit hoe heet dat eilandje ook alweer hier vlakbij? Oh ja Bali, niet Ibiza'.

Maar binnenkort dus wel Bali op de planning, nu eerst nog even onze afgelopen week:

Donderdag 3 december zijn we geland in Singapore. De reis ging prima en bij aankomst op het vliegveld stonden de taxi's al klaar. We lieten weten naar de wijk 'Little India' te willen en daar dan wel een Guesthouse zouden zoeken. De taxichauffeur zei nog dat het wel belangrijk is om een schone slaapplaats te hebben, waar wij het uiteraard mee eens waren.

Het Guesthouse waar hij ons uitzette zag er van buiten redelijk uit. We gingen naar binnen en vroegen of we eerst de kamer even mochten zien, voordat we gingen beslissen. We deden de deur van de kamer open en het eerste wat we zagen was een kakkerlak die over het bed heen liep....tuurlijk: 'Als het maar schoon is!' Niet veel later hebben we zo'n 50 meter verderop een prima Guesthouse gevonden.

In Singapore hebben we heerlijk Indiaas gegeten, een dagje door de stad gewandeld, biertje gedronken met wat andere backpackers en na 2 nachten op het vliegtuig gestapt naar Jakarta. Singapore is overigens een hele mooie en schone stad (niet te vergelijken met andere Aziatische steden).

Van Singapore naar Jakarta is een hele omslag.....wat een vieze, drukke, stink stad! We hadden dit al wel van anderen gehoord, maar kunnen dit zeker beamen. We zijn in totaal 6 uren (excl. slapen) in Jakarta geweest. Het Guesthouse was vies en we sliepen in een kamertje van 2 bij 2, zonder ramen. Martijn zei 's nachts; 'Ik heb het idee of zitten we in de gevangenis'. Al was dat waarschijnlijk nog beter geweest.

De volgende ochtend zijn we op de trein gestapt naar Yogyakarta (oost-java). De treinreis duurde 9 uren, maar was prima te doen. We zaten eerste klas en hadden daardoor relaxte stoelen en veel beenruimte. Ondertussen konden we genieten van het prachtige landschap, waarbij we vooral veel rijstvelden hebben gezien.

Zondagavond ons eerste nachtje geslapen in Yogyakarta en daar zitten we nog steeds. We hebben hier een mooie kamer met eigen badkamer, een balkon en zelfs een klein zwembad. En dat voor 9 euro per nacht, wat willen we nog meer?

Relaxen is vooral wat we hier doen . Maar de afgelopen dagen hebben we ook verschillende dingen bekeken, zoals een Water Castle en the Bird market. Op de Bird market zitten honderden vogeltjes in veel te kleine kooitjes, je kunt ze kopen om ze daarna vrij te laten. Wat men er hier precies mee doet? Geen idee, opeten wellicht? Ook kwamen we op deze markt een kooitje tegen met daarin zo'n 50 kuikentjes die één voor één fel blauw, fel geel, fel roze of fel groen waren. Onze eerste gedachte was; 'Dat zijn van die opwindkuikentjes', maar zoals jullie waarschijnlijk al kunnen raden.....ze waren echt!

Gister een tripje gedaan naar de Borobudur tempel. Dit is één van de highlihts in Indonesië. De tempel is al eeuwen oud, maar pas in 1815 weer gevonden onder het as. Nederlanders zijn zo'n 100 jaar geleden begonnen met het restaureren van de tempel. Het was erg mooi om te zien en we hadden een prachtig uitzicht! Tijdens dat tripje John en Karin ontmoet waarmee we 's avonds hebben gegeten en Bintang biertjes mee hebben gedronken. Super leuke avond gehad en veel gelachen (mede om 'Ibiza' haha).

Morgenochtend vertrekken we, voor een 3-daagse trip, naar verschillende vulkanen hier op Java. Zaterdagavond worden we afgezet bij de boot om naar Bali te gaan.

We genieten volop!

Liefs Martijn en Maayke

27 reacties | Reageer

Nog 8 nachtjes....

Ja, het is nu echt bijna zover! Nog 8 nachtjes in ons eigen heerlijke bedje slapen en vanaf dan 3 maanden lang maar afwachten waar we elke nacht terecht gaan komen.

De spanningen beginnen nu langzamerhand wel wat te komen, maar dat is niet meer dan logisch lijkt mij. We moeten beide deze week nog werken en dan hebben we gelukkig nog wat dagen vrij om dingen te regelen...naar mijn idee moeten we nog heel veel!! (valt eigenlijk best mee als ik erover nadenk)

Even voor de duidelijkheid:

We vliegen op woensdag 2 december naar Singapore, we komen daar op 3 december, aan het eind van de middag, aan.  De planning is om daar een paar nachten te blijven en dan met de boot of het vliegtuig richting Sumatra te gaan. Het vliegtuig was de 1e optie, toen hadden we bedacht om met de boot te gaan (omdat we niet van Singapore naar het plaatsje kunnen vliegen waar we heen  willen), maar nu begint het erop te lijken dat we misschien toch gaan vliegen. Dan vliegen we eerst naar een andere plaats op Sumatra. Ik zal zo even kijken of er voor 5 of 6 december nog een ticket beschikbaar is....

Hoe de verdere reis eruit gaan zien? Nog niet echt een idee, in ieder geval gaan we ook naar Java, Bali, Lombok, Sulawesi en Borneo.

Het eerstvolgende bericht zal waarschijnlijk vanuit Azie zijn ! Blijf ons gezellig volgen.

Liefs Martijn en Maayke

14 reacties | Reageer

Volgende pagina »