We zullen beginnen om de titel van dit verhaal duidelijk te maken....

De afgelopen 2 dagen hebben we een trekking gedaan op Lombok. Deze trekking bestond uit 2 dagen en 1 nacht, waarbij het (wederom) de bedoeling was om een vulkaan en vulkanisch meer te zien. De vulkaan lag op 2600 meter hoogte en we moesten in totaal 7,5km omhoog klimmen. Maayke zag het al niet zo zitten, maar wou het wel gaan proberen. Had ze dat maar nooit gedaan! ' s Ochtends om 5 uur werden we opgehaald bij het hotel en om 9 uur vertrokken we naar boven. De gehele trekking was overigens met een gids en een porter (die droeg ons drinken/eten/tent/slaapzak etc.).

Het 1e deel van de trekking, tot een rustpunt, duurde ongeveer een uur. Bij dat punt aangekomen, terwijl we nog maar 1/6 deel hadden gehad, kon je Maayke opvegen. Een hoofd zo rood als een tomaat, kleren helemaal doorweekt van het zweet en het hart in de keel! En dit was nog maar het begin.....Tegen haar zin in en ook omdat ze het Martijn niet aan kon doen om alleen verder te gaan, ging de tocht verder naar rustpunt nummer 2. Mensen het was een hel voor Maayke! Ook zeker omdat je op dat moment weet dat je nog een heel stuk moet en de volgende dag ook weer naar beneden moet lopen.

Even een aantal uitspraken van Maayke naar Martijn toe tijdens de barre tocht:

- 'Serieus Tijn ook al zouden ze me een miljoen geven, ik doe dit nooit weer!'

- 'Dit is1 van de ergste dagen uit mijn leven'

- 'En hier betalen we *!@#**?!!*!* ook nog 75 euro p.p voor!'

- 'Ikkan nu echt wel in janken uitbarsten'

- 'Dit moet dus Indonesie voorstellen?' (tijdens een zware tropische regenbui)

- 'Tijn hou op met fluiten, doe niet zo vrolijk'

- 'Ik denk dat dit even zwaar is voor mij, dan voor je vader de Alp 'd Huez'

Martijn bleef tijdens de tocht heel erg lief en heeft Maayke wel honderden handjes gegeven. Ook bleef hij de hele tijd achter haar lopen en stopte overal waar Maayke wou rusten. Na rustpunt nummer 2 werd het alleen maar zwaarder en zwaarder. Tijdens het laatste stuk begon het ook nog eens keihard te regenen. Dus de poncho's aan en we slipten natuurlijk alle kanten op. Doordat het te hard regende konden we de laatste 500 meter niet meer omhoog lopen en is ons tentje opgezet. Dit was rond 17:00 uur, dus we hadden er al 8 uren hiken opzitten.....Helemaal nat en ijskoudsliepen we die nacht op 2200 meter hoogte op een matje van nog geen 2mm dik, maar gelukkig welmet een warme buitenslaapzak (zie foto).

De volgende morgen, na een verschrikkelijk slechte nacht, zijn we de laatste 500meter omhoog gegaan. En dat was ook weer zwaar! Het is daar zo ontzettend stijl, dat Maayke om de 10 meter alweer moest rusten. Bij elke stap die ze zette moest ze bijna overgeven (behoorlijk vermoeid dus). Maar gelukkig we zijn boven gekomen en hebben de actieve vulkaan en het meer gezien. Toen we daar stonden vroeg Martijn nog of ik blij was dat weer waren en het konden zien. Maayke haar reactie: 'Het had om mij niet gehoeven, dit kan ik ook op een plaatje zien'.

Vanaf daar zijn we weer naar beneden gaan lopen. Dit was voor Maayke 10x beter, want dan komt het niet zozeer op je conditie aan, maarmeer op je benen. Toch hebben we er ook nog 6 uren over gedaan om beneden te komen. Hoe Martijn deze tocht heeft beleefd is nog niet verteld, maar ook hij heeft het zwaar gehad!! Tijn zou de tocht niet nog een keer willen doen, zelfs niet voor 500 euro. Maayke stelt namelijk de hele reis van zulk soort vragen. Op de vraag of hij het nog een keer zou willen beklimmen voor 500 euro was het antwoord dus: 'Nee'. Maar voor een miljoen dan?: 'Ja tuurlijk!'

Nou SUCCES!

Dit was de beknopte uitleg van de titel hihi. Nu nog even terug naar Kuta, waar we het vorige verhaal mee zijn geëindigd. In Kuta heeft Martijn nog een aantal keren gesurfd, ging super goed! We zijn een dagje aan het shoppen geweest en hebben een schitterende zonsondergang gezien. Vanaf Kuta hadden we een ticket geboekt om met de boot naar de Gili eilanden te gaan. De bedoeling was om binnen 3 uren op Gili Air aan te komen. Helaas bleek de boottrip 7 uren te duren en moesten we overnachten in een plaatsje op Lombok. Dit is ons nooit verteld, maar goed dat is Azië. De volgende ochtend op de public boat naar Gili Air gebracht. We hebben daar 5 nachten geslapen in een super luxe bungalow, direct aan het strand. Wat een heerlijk, rustig en super mooi Bounty eiland! Tijdens een snorkeltripje hebben we zelfs schildpadden gezien, WAUW!

Terwijl het in Nederland een witte Kerst was, hebben wij het gevierd met 40 graden. Kerstavond zijn we erg leuk op stap geweest. Lekker gezeten bij een tentje met live muziek en later nog met een paar anderen naar een feestje op het strand geweest. Om 5 uur 's nachts heeft Martijn nog gezwommen in een zwembad met 2 andere Nederlanders (zie foto voor de super sprong

Zondag vertrokken naar de hoofdstad van Lombok, Mataram. Daar 1 nachtje geslapen en toen begon de verschrikkelijke tocht (lees begin van dit verhaal)! We zijn nu in Senggigi, ook op Lombok, en gaan morgen een 4-daagse Komodo trip doen. Tijdens deze trip zitten we met 20 personen op een boot en hoppen we van eiland naar eiland. We gaan onder andere naar Komodo Island, daar leven de Komodo Dragons. Die kun je vergelijken met een 2 meter grote hagedis! Ze zijn wel redelijk gevaarlijk, maar uiteraard gaat er een gids mee. De trip zal eindigen op Flores (ook weer een eiland in Indonesie..stikt hier van de eilanden). Vanaf Flores gaan we een ticket boeken naar Sulawesi. Oud en Nieuw vieren wij dus morgen ergens op de boot. Hopelijk zijn we met een leuk groepje mensen. En anders maken we er zelf een mooi feestje van!

Voor jullie allemaal alvast een heel gelukkig, gezond en TOP 2010 gewenst!

Liefs Martijn en Maayke